Onze twee lieve vechtertjes

Na het afscheid van Mees en Gijs zijn alle ogen nu gericht op hun twee zusjes, Juul en Miep. Ze zijn er nog. Maar iedere dag is een gevecht. Ze vechten voor hun leven. Voor iedere ademteug. Hun kleine lijfjes zijn nog altijd ziek, zwak en uitgeput. We leven van voeding naar voeding, van medicijn naar medicijn, van heel kleine stapjes vooruit... en soms weer een stap terug.

We durven nog steeds niets te beloven. Toch wilden we dit moment met jullie delen. Kijk eens hoe ze daar liggen. Dicht tegen elkaar aan. Alsof ze weten dat ze samen sterker zijn. Alsof ze elkaar vertellen dat ze nog niet op mogen geven. Het is een beeld dat tegelijk pijn doet en troost geeft. Want juist als je weet hoe kwetsbaar ze zijn, besef je hoe kostbaar zo'n klein moment van rust is.

Blijf alsjeblieft aan Juul en Miep denken. Duim voor ze. Brand nog een kaarsje. Stuur ze alle liefde die je kunt missen. Ze hebben nog een lange weg te gaan. En wij blijven, samen met hen, vechten voor iedere ademhaling.