Storm
Storm is nog niet te reserveren. Wilt u peter of meter worden van Storm? Voor €25,00 per maand is hij uw speciale adoptiekat op afstand en ontvangt u regelmatig een foto van zijn belevenissen.
Volgens mijn opvangmama heb ik eigenlijk maar twee standen: knuffelen… en nóg harder knuffelen. Als ik je lief vind — en geloof me, dat gebeurt snel — dan kruip ik het liefst helemaal tegen je aan. In je nek. Op je borst. Met mijn snoet tegen je gezicht gedrukt alsof ik wil controleren of je echt blijft. Ik spin dan zo hard dat je het voelt trillen door je hele lijf heen.
Alsof mijn leven ervan afhangt.
Misschien doet het dat ook een beetje.
Want ooit voelde mijn lijf kapot. Mijn darm was verlamd. Mijn blaas ook. Mijn staart hing stilletjes achter me aan. Daarna werd ik zó ziek door een zware longontsteking dat ik zes dagen opgenomen moest worden. De mensen van de kliniek waren bang mij kwijt te raken.
Maar ik bleef.
En nu? Nu loop ik helemaal zelf naar de kattenbak om te poepen. En ook plassen doe ik keurig netjes zelf op de bak. Dingen die ooit onmogelijk leken, voelen nu als kleine wondertjes waar iedereen stiekem emotioneel van wordt. Mijn staartje probeert ook weer mee te doen. Soms beweegt hij voorzichtig een beetje. Een klein wiebeltje. Een mini zwaaitje. Alsof hij langzaam wakker wordt na een lange slaap. Ook ren ik door het huis alsof ik haast heb om het leven in te halen. Ik spring, vlieg achter speeltjes aan, doe gekke bokkensprongen en kijk daarna heel trots alsof ik persoonlijk de zwaartekracht heb verslagen.
Bij mijn gastgezin ben ik ook helemaal verliefd geworden op de andere katten. Samen slapen, samen spelen, samen wassen — ik vind het heerlijk. Ik ben een echt gezelschapskatje dat het liefst altijd dicht bij iemand is. Mens of kat, als ik maar mag liefhebben.
De dierenkliniek kent me ondertussen als dat kleine wonderkatje dat maar bleef terugkomen van alles wat onmogelijk leek. Iedereen in de kliniek en de opvang is stapelgek op me. Echt iedereen. Ze noemen me hun wonderkindje. Hun kleine doorzetter. Maar vooral zeggen ze steeds hetzelfde: “Hoe kan zóveel liefde in één katje passen?”
En eerlijk?
Ik weet het zelf ook niet.
Ik weet alleen dat ik elke dag wakker word alsof het leven een cadeau is. Een warme hand. Een zacht dekentje. Een kattenvriendje om tegenaan te slapen. Een gezicht om kopjes tegen te geven.
Dat is voor mij geluk.
Mijn lichaam is trouwens nog steeds een beetje aan het oefenen. Soms verlies ik tijdens het wassen nog een paar druppeltjes urine. Mijn lijf doet enorm zijn best, maar af en toe vergeet het nog heel even hoe alles precies hoort te werken. De mensen om mij heen zeggen dan zachtjes dat dat helemaal niet erg is. Dat ik daar niets minder bijzonder door ben. Maar verder ga ik gewoon dapper door met leven, spelen, knuffelen en gelukkig zijn. Alsof ik al lang besloten heb dat moeilijke dingen mij niet meer tegenhouden.
Nu zoek ik alleen nog iemand die dat geluk met mij wil delen. Iemand die niet schrikt van mijn verleden, maar juist ziet hoe ongelooflijk hard ik gevochten heb om hier nog te zijn. En hoe hard ik oefen om een normaal lichaam te hebben.
Iemand die met mij mee oefent en mij adopteert.
Mij, Storm.
Ik beloof dat ik je nooit met rust laat. Ik kruip in je nek terwijl je slaapt. Ik geef kopjes midden in je gezicht. Ik speel met je andere katten alsof ik ze al jaren ken. Ik ren achter speelgoed aan alsof ik kampioen moet worden.
En iedere dag zal ik doen alsof jij het mooiste bent dat me ooit is overkomen.
Omdat dat waarschijnlijk ook zo is.
Kan met katten ja
Kan met honden onbekend
Kan met jonge kinderen ja
Kan met oudere kinderen ja
Moet buiten nee
Moet binnen ja
Soort kat schootkat