Juul

Juul moet nog opgroeien en is nog niet te reserveren.

Ik heb het heel druk. Waarmee precies? Dat weet ik zelf ook niet altijd. In mijn hoofd gebeurt namelijk nogal veel tegelijk. Ik denk aan spelen. Aan eten. Aan klimmen. Aan rennen. Aan dat ene speeltje dat daarstraks bewoog. Aan iets wat misschien onder de bank ligt. Aan een mens dat daar ineens staat. En terwijl ik daar allemaal over nadenk, ben ik meestal alweer met iets anders bezig. Stilzitten is dus niet echt mijn ding.

Mijn dag begint eigenlijk pas echt als ik iets kan doen. Eten bijvoorbeeld. Eten is belangrijk. Heel belangrijk. Als ik eten zie, is er geen tijd te verliezen. Je weet maar nooit. Misschien verdwijnt het. Misschien komt er nooit meer eten. Misschien is dit wel de allerlaatste maaltijd van mijn leven. Dus ik schrok. Ik eet alsof de wereld morgen vergaat. Hap. Hap. Hap. Op. Klaar. Was dat alles? Dan kunnen we weer verder.

Want er is zoveel te beleven. Mijn speeltjes bijvoorbeeld. Mensen noemen ze speeltjes. Ik zie dat anders. Het zijn wilde beesten. Gevaarlijke prooien. En het is mijn taak om ze te bedwingen. Ik bespring ze. Ik bijt ze. Ik trap er met mijn achterpoten tegenaan. Ik gooi ze door de kamer. Ik ren erachteraan alsof ik een roofdier ben dat eindelijk zijn kans krijgt. En als ik ze eenmaal verslagen heb, kijk ik trots om me heen. Kijk eens wat ik heb gevangen!

Maar eerlijk gezegd zijn mijn favoriete dingen geen speeltjes. Het zijn mensen. Zodra ik een mens zie, begint mijn hoofd alweer te ratelen. Daar is iemand. Daar moet ik naartoe. Nu. Ik kan natuurlijk gewoon naar die persoon toe lopen, maar waarom zou ik het makkelijk doen? Ik spring liever meteen in de nek. Of ik klim tegen benen omhoog. Of ik schiet ergens tussendoor. Of ik hang gewoon even aan iemand alsof ik al jaren bij de familie hoor. Ik ben namelijk niet zo van de afstand. Als jij er bent, wil ik erbij zijn. Bovenop je, onder je, tussen je benen, tegen je aan — het maakt me eigenlijk niet zoveel uit. Als ik maar midden in de actie zit.

Want dat is wie ik ben. Ik ben Juul. Ik ben snel. Ik ben nieuwsgierig. Ik ben een beetje wild. Mijn hoofd maakt overuren en mijn pootjes proberen dat allemaal bij te houden. Soms weet ik zelf niet waarom ik ergens naartoe ren. Maar ik ga. Want misschien gebeurt daar iets. En als er niets gebeurt, dan verzin ik zelf wel iets. Een speeltje om te verslaan. Een been om in te klimmen. Een nek om in te springen. Een maaltijd om in recordtempo te verorberen. Het leven is voor mij geen rustig kabbelend beekje. Het leven is een avontuur.

Een avontuur met eten, speeltjes, benen, nekken, mensen en héél veel dingen om achteraan te rennen. En ik? Ik ben er helemaal klaar voor. Elke dag opnieuw. Ik ben Juul. En als je me even kwijt bent... Kijk dan eerst omhoog. Of onder de bank. Of aan je been. Waarschijnlijk ben ik daar.

Let op: onze kittens worden enkel per 2 (of meer) geplaatst, of er moet al een andere jonge kat in huis aanwezig zijn. Meer informatie

Kan met katten                             ja

Kan met honden                          onbekend

Kan met jonge kinderen             onbekend

Kan met oudere kinderen          ja

Moet buiten                                  nee

Moet binnen                                 nee

Soort kat                                        schootkat