Soms klopt ineens alles… en dan wordt een klein wonder werkelijkheid. Gisteren, begin van de middag, kwam er bij ons een melding binnen van een mamapoes. Ze zou één kitten hebben gekregen, maar dat kitten was spoorloos.W e namen de mamapoes mee – in de hoop dat we haar snel konden herenigen met haar kleintje.

Niet zo lang geleden was je een schattig klein bolletje. Er werd beloofd dat er goed voor je gezorgd werd. Maar een paar maanden later zijn ze je beu. Geen zin meer om tijd, geld en aandacht te schenken aan dit kleine meisje. Geen zin meer om op te letten of ze voldoende groeit, niet gezien dat ze met haar...

Een paar maanden geleden kwam iemand van gemeente Bilzen bij Kato op bezoek. Ze was erg begaan met onze katjes, stond voor het welzijn van de dieren in Bilzen. De vraag was wat Kato nodig heeft. Onze uitleg was: steun om de zwerfkatjes van Bilzen te vangen en te kunnen laten steriliseren. Wij denken dan vooral aan de poezen...

Wij kregen een telefoontje van deze lieve kattentrimster. Of ze ons misschien kon helpen met katjes die vachtverzorging nodig hebben. Komt dat even goed uit. James is nog niet zo lang binnen. In zijn prachtige lange vacht zaten enkele klitten. Dat kan pijnlijk zijn voor een kat, daar moest zeker wat aan gedaan worden!

Onze bangerikjes. Nog even en het kittenseizoen start weer. Dan komen de foto's van schattige snoetjes en stromen de mails weer binnen. Ook voor de (deels) raskatten is er genoeg interesse. Maar voor deze lieverdjes zijn de kansen op een fijn thuis minimaal. Ze hebben wat tijd nodig om aan mensen te wennen. Tijd en veel liefde.

Zie mij hier nu zitten dagdromen... Heerlijk in de armen van mijn verzorger. Zo zou ik de hele dag wel willen door brengen. Gezellig tegen iemand ophangen, een aaitje, wat vertellen...

Daar zat ze dan, in de koude, donkere kelder waar ze niet uit kon. Wij zijn de situatie gaan bekijken. Een leegstaand huis. We liepen eens achterom. En direct hoorden we een kleintje in paniek. Door het raam konden we de kelderdeur zien. De deur stond op een kier en een piepklein pootje verscheen. Ze wilde eruit, ze moest daar weg!...

En weer een melding. Twee kleine kittens gevonden tussen de kiezel. Geen mama te bespeuren. Ze wegen nog maar 120gr en 140 gr. Waar komen jullie toch vandaan?

Zondag avond gaat onze telefoon. Er zitten kittens hele dagen te piepen. Mama komt niet opdagen. De kittens stinken, zijn vies en nat. Ze zijn inmiddels wel voorzien van eten en drinken.

Zoals bijna elke opvang momenteel hebben we geen plaats meer. Voor Loki was ook geen plek. En deze kleine spruit heeft toch echt een veilige, warme mand nodig. Dus maar tijdelijk een bench in een kamertje apart.